Hoe herken je een huppelkut?
Hedy D’Ancona in Buitenhof, 29 april 2012, over hoe goed Europa wel niet voor ons is:
“Wij zullen om te beginnen de mensen moeten uitleggen waarom wij Europa nuttig en nodig vinden en wat wij daarvoor terugkrijgen. En in de tweede plaats denk ik, en dat zou heel interessant zijn, om eens te gaan kijken wat al die privatiseringen, die vaak ook in Europees verband nodig waren, wat die voor perverse gevolgen hebben gehad.”
Hoe dom kan je zijn? Hoe kan je je eigen partij beschadigen door middel van een tegenstrijdigheid, die inspeelt op de vooroordelen die veel mensen toch al over jouw partij én de E.U. hebben? Het is maar goed dat Henk en Ingrid niet naar Buitenhof kijken.
Bekijk hier het bewuste fragment:
Braafste jongetje van de klas
If men define situations as real, they are real in their consequences – Thomas & Thomas.
Nederland en Nederlanders willen altijd het braafste jongetje van de klas zijn. Een pastoor legde mij eens uit dat zelfs Nederlandse katholieken nog een sterk calvinistische inslag hebben. Stel, zo zei hij, een pastoor heeft sterke seksuele gevoelens, komt daarmee emotioneel in de knel, en bespreekt het probleem met zijn bisschop. Een Nederlandse bisschop geeft dan allerlei adviezen over manieren om niet toe te geven aan de seksuele neigingen, daar waar een Italiaanse bisschop het advies zou geven om stoom af te blazen door op discrete wijze in een andere stad naar de hoeren te gaan. Mag officieel niet van de paus, maar wat niet weet wat niet deert.
Nederland staat nu voor een soortgelijk dilemma: volgens EU regels mag ons begrotingstekort niet groter zijn dan drie procent, anders dreigt er een boete van 1,2 miljard euro. We staan stijf van schrik. Maar het is niets anders dan zeggen dat je niet harder mag rijden dan 100 km/h, anders krijg je tien euro boete per te hard gereden kilometer. Toch rijden veel mensen te hard en geniet de overheid inkomsten uit boetes.
Nederlanders denken dat als er gezegd wordt dat iets niet mag, dit betekent dat je het ook echt niet mag doen. Dat is de rechtlijnigheid van ons calvinistische denken, die ons, eerlijk is eerlijk, ook voordelen oplevert. Maar we zouden zoveel meer kunnen bereiken als we af en toe eens wat creatiever met regels omgingen. Zelf vraag ik me altijd af: wat zijn de mogelijke gevolgen van het overtreden van een regel, en ben ik bereid die gevolgen te dragen? Vaak neem ik me dan voor niet Roomser te zijn dan de paus, dus als ik door de politie gesnapt word wanneer ik door rood licht fiets, doe ik niet moeilijk over de bekeuring die ik uitgereikt krijg.
Zoiets zouden we ook moeten doen ten aanzien van het begrotingstekort: ons afvragen wat de gevolgen zijn van het overschrijden van die drie procent. Die lijken vooralsnog vrij simpel: in het ergste geval krijgen we een boete van 1,2 miljard euro. Dat is 75 euro per Nederlander. Wat kost het ons als we wel binnen die drie procent blijven? Ik vrees significant meer dan 75 euro per persoon. Welke gevolgen dragen we liever?
We moeten ons helemaal niet druk maken over die boete, ons hoofd rechten en met Italiaanse nonchalance tegen de rest van de wereld zeggen: wij Nederlanders beschikken over verdienvermogen en voor ons is die 1,2 miljard euro een investering in de toekomst. Het zou de ultieme middelvinger naar de financiële markten zijn.
Windows 8: you will be assimilated!
Afgelopen week heb ik de Windows 8 Consumer Preview gedownload en er even een tijdje mee gespeeld. Het is in feite niets meer of minder dan Windows 7 met een nieuwe gebruiksinterface, Metro genaamd. Dit ‘nieuwe’ besturingssysteem van Microsoft brengt de app-centrische benadering bekend van de iPhone, iPad en Android naar de desktop computer.
Natuurlijk ga ik het hier niet hebben over hoe goed of slecht het allemaal functioneert. Liever geef ik mijn visie op wat dit besturingssysteem gaat betekenen in termen van sociale veranderingen. En daar kan ik vrij kort over zijn. (meer…)
Polen-meldpunt: verdeel en heers
Wat beoogt de PVV met het meldpunt voor overlast van Oost-Europeanen? In één van mijn studieboeken kwam ik het volgende stukje tekst over Nederland in de Bourgondisch-Habsburgse tijd tegen:
“…Minder bekend is dat de bevolking door de vorstelijke wetgeving meer dan voorheen werd gestimuleerd om actief deel te nemen aan het opsporingsbeleid, zowel in het kader van de strafwetgeving als bij het onderzoek naar ketters. Door een verklikkerssysteem werd aldus onrust en wantrouwen onder de bevolking gebracht.” (Open Universiteit, Orientatiecursus Cultuurwetenschappen, deel 1, p. 73)
Nu het anti-Islam riedeltje van de PVV uitgewerkt raakt, moet deze partij iets anders bedenken om onrust en wantrouwen, zo essentieel voor haar bestaansrecht, weer aan te wakkeren. Dus zijn nu de Oost-Europeanen de klos.
Zoekt en gij zult vinden: oplopende zorgkosten
Ik heb al zo’n kleine vijftien jaar last van een probleem met mijn rechteroog, een zogenaamde recidiverende erosie: bij tijd en wijle blijft mijn oog tijdens het slapen niet vochtig genoeg, waardoor mijn hoornvlies beschadigt. Dat herstelt dan altijd wel weer, maar het is een vervelend en pijnlijk probleem, waar ik overigens redelijk goed mee heb leren omgaan. Omdat het alweer ruim tien jaar geleden was dat ik voor dit probleem bij de specialist was geweest, vond de huisarts het een goed idee om weer een keer bij de specialist langs te gaan. In tien jaar tijd kunnen er immers nieuwe inzichten ontwikkeld zijn, waardoor ik misschien anders met het probleem kan omgaan. Ik was het met de huisarts eens. (meer…)
Dubbele nationaliteit belemmert integratie wel degelijk
Het kabinet staat op het punt een nieuwe wet in te voeren die het voor nieuwe gevallen onmogelijk maakt om een andere nationaliteit met de Nederlandse te combineren. Daar is vanuit bepaalde hoeken veel ophef over, niet in het minst omdat deze maatregel uit de PVV-koker lijkt te komen, als maatregel om immigratie tegen te gaan in plaats van als maatregel om integratie te bevorderen. Toch, als we de PVV-aspecten in deze discussie loslaten, zijn er goede redenen aan te voeren tegen de dubbele nationaliteit. (meer…)
Het gelijk van Jozef en Keynes
In de Tenach, Bijbel en de Koran staat het verhaal van ene Jozef. Jozef werd door zijn broers verkocht en belandde uiteindelijk in Egypte, waar zijn talent voor het verklaren van dromen onderkend werd. De farao, die geplaagd wordt door dromen, haalt Jozef erbij, die uitlegt dat de dromen betekenen dat Egypte zeven jaren van overvloed zal kennen, die gevolgd zullen worden door zeven jaren van schaarste. Jozef stelt de farao voor om ervoor te zorgen dat gedurende de zeven vette jaren graanoverschotten worden opgeslagen en dat er zuinig mee omgesprongen wordt, zodat deze voorraden tijdens de schaarste aangesproken kunnen worden. Aldus geschiedde, en na zeven vette jaren breken er slechte tijden aan. Niet alleen voor Egypte, maar ook voor de omringende landen, die zich niet voorbereid hebben, en waar dus hongersnood uitbreekt. Maar Egypte, met haar graanvoorraden, sleept zich relatief goed door de ‘crisis’. Het is een wijze les, waar we ruim 2500 jaar na dato nog steeds niets van geleerd hebben. (meer…)
Oplossingen voor de verhuftering
Volgens veel mensen verhuftert de Nederlandse samenleving. Bizarre tegenstrijdigheid daarbij is dat de meeste Nederlanders vinden dat het met henzelf wel goed zit, maar ja, de rest van Nederland hé, dáár is het slecht mee gesteld! Met andere woorden: we vinden onszelf helemaal oké, het probleem zit ‘m in andere mensen. (meer…)
Is zelfdoding laf?
Op 16 februari j.l. stapte Anil Ramdas uit het leven. In reactie hierop schreef Trouw-columnist Sylvain Ephimenco een opiniestuk waarin hij zelfmoord (ik spreek zelf liever van zelfdoding vanwege de misdadige implicatie van het woord ‘moord’) een laffe dood noemde. Laf, vooral omdat hun zelfverkozen dood een ravage achterlaat bij de nabestaanden.
In reactie op die column ontvingen Trouw en Ephimenco zowel harde kritiek als warme steunbetuigingen. Eén reactie in het bijzonder viel me op: ”De mens, zeker een gezonde volwassen persoon die midden in het leven staat, is geen autonoom wezen. Hij is met al zijn vezels verbonden met medemensen. Als hij dat ontkent, en zelfdoding is zo’n ontkenning, is dat een egoïstische en agressieve daad, die afkeuring verdient.” Alhoewel ik het niet eens ben met deze persoon, raakt deze opmerking de kern van de zaak, zeker voor wat betreft Anil Ramdas, als ik afga op wat er in de media over hem en zijn zelfdoding is geschreven. (meer…)
RSS Feed