Pieter oreert…

voor de sozial freischwebende Intelligenz

Braafste jongetje van de klas

If men define situations as real, they are real in their consequences – Thomas & Thomas.

Nederland en Nederlanders willen altijd het braafste jongetje van de klas zijn. Een pastoor legde mij eens uit dat zelfs Nederlandse katholieken nog een sterk calvinistische inslag hebben. Stel, zo zei hij, een pastoor heeft sterke seksuele gevoelens, komt daarmee emotioneel in de knel, en bespreekt het probleem met zijn bisschop. Een Nederlandse bisschop geeft dan allerlei adviezen over manieren om niet toe te geven aan de seksuele neigingen, daar waar een Italiaanse bisschop het advies zou geven om stoom af te blazen door op discrete wijze in een andere stad naar de hoeren te gaan. Mag officieel niet van de paus, maar wat niet weet wat niet deert.

Nederland staat nu voor een soortgelijk dilemma: volgens EU regels mag ons begrotingstekort niet groter zijn dan drie procent, anders dreigt er een boete van 1,2 miljard euro. We staan stijf van schrik. Maar het is niets anders dan zeggen dat je niet harder mag rijden dan 100 km/h, anders krijg je tien euro boete per te hard gereden kilometer. Toch rijden veel mensen te hard en geniet de overheid inkomsten uit boetes.

Nederlanders denken dat als er gezegd wordt dat iets niet mag, dit betekent dat je het ook echt niet mag doen. Dat is de rechtlijnigheid van ons calvinistische denken, die ons, eerlijk is eerlijk, ook voordelen oplevert. Maar we zouden zoveel meer kunnen bereiken als we af en toe eens wat creatiever met regels omgingen. Zelf vraag ik me altijd af: wat zijn de mogelijk negatieve gevolgen van het overtreden van een regel, en ben ik bereid die gevolgen te dragen? Vaak neem ik me dan voor niet Roomser te zijn dan de paus, dus als ik door de politie gesnapt word wanneer ik door rood licht fiets, doe ik niet moeilijk over de bekeuring die ik uitgereikt krijg.

Zoiets zouden we ook moeten doen ten aanzien van het begrotingstekort: ons afvragen wat de gevolgen zijn van het overschrijden van die drie procent. Die lijken vooralsnog vrij simpel: in het ergste geval krijgen we een boete van 1,2 miljard euro. Dat is 75 euro per Nederlander. Wat kost het ons als we wel binnen die drie procent blijven? Ik vrees significant meer dan 75 euro per persoon. Welke gevolgen dragen we liever?

We moeten ons helemaal niet druk maken over die boete, ons hoofd rechten en met Italiaanse nonchalance tegen de rest van de wereld zeggen: wij Nederlanders beschikken over verdienvermogen en voor ons is die 1,2 miljard euro niet een boete, maar een investering in de toekomst. Het zou de ultieme middelvinger naar de financiële markten zijn.

Comments are currently closed.