Pieter oreert…

voor de sozial freischwebende Intelligenz

De Postmoderne Revolutie

Ik ben eruit. Op de vraag “In welk tijdperk leven wij?” is het antwoord ondubbelzinnig de Postmoderne tijd. De gemiddelde intellectueel schudt nu zijn hoofd en krabt zijn baard, zich verwonderend waarom ik daar nu pas achter kom.

Maar het is niet zo eenvoudig. Wat ik met de Postmoderniteit bedoel, is dat er definitief een einde is gekomen aan de heerschappij van de bourgeoisie. We staan aan het begin van een tijdperk waarin de nazaten van het proletariaat cultureel dominant zijn geworden.

De late middeleeuwen hebben het leven laten zien aan de burger, en die heeft met de Verlichting, de Franse, Amerikaanse en Industriƫle Revoluties definitief het pleit gewonnen, ten koste van de feodaliteit. Die ontwikkeling heeft weer geleid tot het ontstaan van het proletariaat, en langzaam maar zeker is die cultureel dominant geworden, dit tot koste van de burgerlijke klasse, die we na de huidige economische crisis niet meer terug zullen zien als bepalende factor in de samenleving. Die tijden zijn voorbij. Het Postmodernisme van de afgelopen veertig jaar is niet waar ik het hier over heb, dat Postmodernisme was slechts de trailer voor de film die nog moet uitkomen. Ik heb het over het voldragen postmodernisme dat zichtbaar zal zijn als de fall-out van de huidige economische crisis neergedaald zal zijn. Maak uw borst maar nat!

Het Postmodernisme is niet zomaar en nieuwe tijdperk, het is echt een volledig nieuw tijdperk dat op gelijke voet staat met het Feodale tijdperk en de Moderne Tijd. Ik voor mij zal echter onverminderd vasthouden aan het Modernisme. Het heeft geen zin om tegen de stroom op te roeien, dus voor mij rest niets anders dan een status als drop-out. So be it…

Comments are currently closed.