Pieter oreert…

voor de sozial freischwebende Intelligenz

over pieter

Pieter Mol (1966) heeft als hoofdactiviteit de studie Algemene Cultuurwetenschappen aan de Open Universtiteit, na in 2010-2011 een jaar als deeltijdstudent Sociologie te hebben meegedraaid. Daarnaast is hij als zelfstandig ondernemer bezig een aantal zakelijke initiatieven in de steigers te zetten, want de kachel moet tenslotte ook roken.

Sociologie en Cultuurwetenschappen

Pieter’s grote passie (wat een ander woord is voor neurose) is sociologie. Alhoewel hij andere sociale wetenschappen (b.v. psychologie en politicologie) ook heel interessant vindt, gaat juist van sociologische inzichten zijn hart sneller kloppen en vergeet hij bij het lezen van sociologische literatuur regelmatig dat hij af en toe ook nog even moet ademhalen. De fascinerende inzichten over hoe samenlevingen functioneren, hoe alles zo gekomen is en welke mechanismen er schuilen achter sociale veranderingen of het gebrek eraan, is waar hij zich intens gelukkig bij voelt.

Toen hij in 1987 door de studentendecaan van de opleiding Civiele Techniek van de TU Delft naar een adviesbureau werd gestuurd voor een studiekeuze-onderzoek, kwam er al sociologie als studieadvies uit de testen. Pieter wees, in zijn toen al onmetelijke wijsheid, dit krankzinnige advies voor een carriere als werkloze geitenwollensokken-wetenschapper, verontwaardigd van de hand.

Ruim twintig jaar en wat levenservaringen wijzer, besloot hij alsnog sociologie te gaan studeren. Het werd een jaar waarin hij niet alleen intellectueel een stuk wijzer werd, het bleek ook nog eens dat sociologie voor hem een meer persoonlijke, haast therapeutische betekenis had. Levensvragen waarvoor de gemiddelde veertiger anno 2012 vruchteloos een zelfhelpboek koopt of aan een cursus ‘Ontdek je authentieke IK’ of ‘Hoe vind ik mijn passie?’ begint, bleken met sociologische inzichten wel beantwoord te kunnen worden en te leiden tot innerlijke rust. Daarmee groeide ook het inzicht dat voor hem sociologie vooral kennis is die hij tot zich wil nemen en in zijn eigen leven wil toepassen, en niet zozeer een beroep waarmee hij zich voor zijn medemens verdienstelijk kan maken.

Mede omdat met de invoering van de langstudeerdersboete en een nieuw studiesysteem aan UvA het studeren in deeltijd erg moeilijk wordt gemaakt, besloot hij uit te zien naar andere mogelijkheden. Dat werd uiteindelijk de studie Algemene Cultuurwetenschappen aan de Open Universiteit. Deze studie heeft, qua onderzoeksobject, grote overlap met sociologie, en wat Pieter vooral aansprak, is dat hij meent dat er met cultuurwetenschappelijke inzichten en vaardigheden wél een niche voor hem is weggelegd of er desnoods één kan creëren.

Het bloed kruipt waar het niet gaan kan, en daarom zal Pieter zich ook nog wel even met sociologie bezighouden, maar dan meer ter eigen leering ende vermaeck.

De sozial freischwebende Intelligenz

Helemaal aan het eind van dat ene jaar sociologie aan de UvA, leerde Pieter inhoudelijk het concept van de sozial freischwebende Intelligenz van Karl Mannheim kennen. Dit was het punt waarop alles samen kwam, waarop hij begreep waarom hij sociologie was gaan studeren. Een sociaal ongebonden intellectueel, dat is wat hij later, als hij groot is, wil worden. Tot die tijd zal hij het moeten doen met de status van dilettant.

Deze website, die als ondertitel “voor de sozial freischwebende Intelligenz” heeft  (vanaf hier zal ik de afkorting SFI hanteren), is niet zozeer bedoeld als informatieplatform voor SFI’s. Pieter’s schrijfsels zijn immers nog niet van een niveau dat een SFI zou aanspreken. De ondertitel moet meer gelezen worden als ode aan de SFI, maar ook als aanmoediging aan hen die SFI willen worden.

Het is dat hem de tijd niet gegeven is, anders had hij een soort van kennisinstituut opgericht waar geïnteresseerden terecht kunnen voor intellectuele vorming, zonder dat dit meteen in een universitaire context moet. Maar wie weet komt het ooit nog eens zover, sommige eieren hebben tijd nodig om uitgebroed te worden.